Смаргонская ўрачыстая

Муз. А. Ляха                             сл. М. Дуксы

З глыбінь вякоў у клопаце будзённым
Дайшла да нас і Бог цябе сцярог
На скрыжаванні ўсіх вятроў сцюдзёных,
На скрыжаванні ўсіх зямных дарог.

Прыпеў.

Табе расці, квітнець і красавацца,
Наш горад, будзь заўсёды маладым.
А нам тут жыць і вечна заставацца
Шчаслівымі у горадзе сваім.

А лёс цябе і песціў і лагодзіў,
Хоць над табой не раз гуляў агонь.
Стаіш пад небам цэлых пяць стагоддзяў,
Любімая, цудоўная Смаргонь.

 Прыпеў.

І ты была заўсёды шматгалосай,
І роднай, і жаданай для людзей –
На скрыжаванні чалавечых лёсаў,
На скрыжаванні радасных надзей.

 Прыпеў.

І самы добры, і гасцінны самы
Заўсёды быў і будзе твой народ.
Твае усе расчыненыя брамы
На поўдзень, поўнач, захад і усход.

 Прыпеў.